انجمن ادبی دبیرستان نمونه دولتی سوره
درباره سایت
آخرین مطالب
- سروده ای زیبا در مورد عشق و محبت از حافظ شیرازی
- شرح متون فارسی ( 3 ) : ستایش
- شرح متون فارسی ( 3 ) : اموزه اول شکر نعمت
- شرح متون فارسی ( 3 ) آموزه دوم : مست و هوشیار
- شرح متون فارسی ( 3) آموزه سوم : آزادی و دفتر زمانه
- شرح متون فارسی (3) : اموزه پنجم دماوندیه ( قسمت اول )
- شرح متون فارسی (3) آموزه پنجم : دماوندیه ( قسمت دوم )
- نماد ها در درس سیمرغ
- شرح متون فارسی ( 2 ) ، آموزه اول : نیکی
- شرح متون فارسی ( 2 ) آموزه سوم : در امواج سند
- سروده ای زیبا از استاد شفیعی کدکنی
امکانات وب
شرح (ستایش ) قالب شعر: غزل سبک شعر: عراقی محتوا: توحید ، مناجات و تحمیدیه نوع ادب: غنایی تحمیدیه سه ویژگی دارد : ۱ - حمد خدا ( خداوند را به بزرگی می ستاید و تنزیه و تقدیس می کند . ) ۲ - اظهار نیاز به درگاه حق ۳ - بیان درخواست و برآوردن نیاز در این مناجات، بیشتر به برشمردن صفات خداوند توجه شده است. نکته : کاربرد « تو » و « ی » ضمیر مفرد مخاطب در ابیات، صداقت و صمیمیتی در شعر ایجاد کرده است.
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه اول : ( شکر نعمت ) گلستان: اثر سعدی در سال (۶۵۶ هـ . ق) نوشته شد. نثر آن مسجع و آهنگین است. دارای حکایات کوتاه و امثال و حکم فراوانی است. در این نوع نثر آرایه هایی چون تشبیه،استعاره،سجع و … وجود دارد. دیباچه ی گلستان از بهترین نمونه های تحمیدیه است. مضمون درس: حمد و ستایش خداوند و مدح پیامبر
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه دوم : مست و هوشیار مناظره مست و هشیار از بهترین و زیباترین قطعات پروین اعتصامی است. شاعر در این شعر با بهره گیری از طنزی لطیف و اشاراتی روشن به ترسیم فساد و تزویر اجتماع عصر خویش پرداخته است. طنز موجود در این شعر طنز رندانه ی حافظ را فرا یاد می آورد. قالب شعر: قطعه / محتوا : ترسیم فساد و تزویر اجتماع عصر شاعر / نوع ادبی : تعلیمی ؟ نوع بیان : طنز محتسب مستی به ره دید وگریبانش گرفت مست گفت: ای دوست این پیراهن است افسار نیست قلمرو زبانی : محتسب: ماموری
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه سوم : آزادی، دفتر زمانه ۱- ناله مرغ اسیر این همه بهر وطن است مسلک مرغ گرفتار قفس همچو من است قلمرو زبانی : مرغ : پرنده / بهر: برای (همآوا← بحر: دریا) / وطن: میهن (قبل از مشروطه وطن به معنای زادگاه به کار می رفته است) / مسلک: روش، طریق / گرفتار قفس: زندانی / همچو: مانند قلمرو ادبی: قالب : غزل اجتماعی / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (ویژه رشته انسانی) / ناله : استعاره از شعر ، صدا «خواندن و شعر گفتن» / مرغ: استعاره از شاعر یا هر انسان آزادی خواه /
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
به نام خداوند جان آفرین آموزه پنجم: دماوندیه دماوند در این قصیده، در بندهای ابتدایی، در معنای حقیقی به کار رفته است؛ اما رفته رفته به عنوان نمادی از روشنفکران جامعه به کار رفته است و از این جهت این ویژگیxadها مورد نظر شاعر است: ۱- گوشهxad گیری و انزوا ۲- دلگیری از مردم زمانه ۳- داشتنِ اندیشهxadهایِ بلند و متفاوت از مردم زمانه. ۱ - ای دیو سپید پای در بند ای گنبد گیتی ای دماوند قلمرو زبانی : دیو سپید : موجودی افسانهxadای و اساطیری در شاهنامه که به دست رستم کشته
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
به نام خداوند جان آفرین ادامه آموزه پنجم : دماوندیه ( قسمت دوم ) 11 - تو قلب فسرده زمینی از درد ورم نموده یک چند قلمرو زبانی : فسرده : یخxadزده ، منجمد، افسرده و غمگین / یک چند : مدتی، چندی ، قید / ورم : تورّم ،آماس قلمرو ادبی : فسرده : یخxadزده، افسرده (ایهام) / تشبیه کوه دماوند به قلب فسرده زمین / وَرَم : آماس، استعاره از برآمدگی کوه / قلب زمین : اضافه استعاری/ قلب، درد، ورم : تناسب / واج آرایی: «د» / حسن تعلیل برآمدگی کوه دماوند به علت داشتن غم و اندوه در
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
نمادها در درس سی مرغ و سیمرغ هدهد : نماد راهبر و راهنما ، انسان کامل سیمرغ : نماد خداوند ، ذات باری تعالی پرندگان : نماد انسان های معمولی ، سالکان راه
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه ( 1 ) : نیکی ( فارسی یازدهم ) ۱- یکی روبهــی دید بی دســت و پای فرو مــــاند در لطف و صُـنع خدای قلمرو زبانی: یکی : اسم یا ضمیر مبهم / روبهی : مخفّف روباهی /در مصراع اول فعل « دید » بین موصوف و صفت فاصله انداخته است / بی دست و پا: بدون دست و پا ، ناقص در خلقت / فروماندن: تعجب کردن / لطف: مهربانی و نیکویی / صـنع: آفرینش قلمرو ادبی: قالب مثنوی / روبه: نماد فریبکاری / بی دست و پای: کنایه از ناتوان، معلول / روباه: نماد افراد بی کوشش و ناتوان / مراعات
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
به نام خداوند جان آفرین آموزه 3 : در امواج سند ۱- به مغرب، سینه مالان قرص خورشید نهان میگشت پشت کوهساران در حمله چنگیز به ایران، محمد خوارزمشاه که تاب مقاومت ندارد، به جزیره آبسکون (واقع در دریای مازندران) می گریزد و همان جا می میرد. پسر شجاع او، جلال الدین، در برابر هجوم مغولان ایستادگی می کند. این شعر درباره دلاوری های شاه جلال الدین است. قلمرو زبانی : سینه مالان : سینه خیز(صفت فاعلی) / قرص : هر چیز گرد / کوهساران : کوهستان ها ، کوه ها می گشت : فعل
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران بیداری ستاره در چشم جویباران آیینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران بازا که در هوایت خاموشی جنونم فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران ای جویبار جاری ! زین سایه برگ مگریز کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران گفتی: به روزگاران مهری نشسته گفتم بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند دیوار زندگی را زین
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی